Tata Steel (Corus) moet beleid aanpassen en de mesothelioomslachtoffers onder haar personeel erkennen.

Bijna tien jaar duurde de juridische strijd die Siem Strootman en later zijn nabestaanden hebben moeten voeren om erkenning te krijgen van voormalig werkgever Corus. In 2005 werd bij Siem Strootman mesothelioom geconstateerd. Tussen 1965 en 1976 werkte hij als walser aan de aardingswalsen. In die walsen bevonden zich asbesthoudende remmen en ook de koppelingsplaten bevatten asbestvoeringen.

Bij de kantonrechter ontmoette ik Strootman. Samen met een collega-walser was hij naar de rechtbank in Haarlem gekomen. Ik herinner mij vooral de onmacht op het gezicht van Strootman toen Corus, gesteund door een rapport van een “deskundige” verklaarde dat hij niet in relevante mate was blootgesteld aan asbest tijdens zijn werk in de walserij. Het aantal asbestvezels in de lucht in de walserij zou gelijk zijn aan de achtergrondwaarde die altijd in het milieu aanwezig is. 

Toen Strootman in 2008 overleed was het juridisch spel pas net begonnen. In hoger beroep, in 2011, bleef Corus haar standpunt herhalen; Strootman was niet in relevante mate aan asbest blootgesteld binnen het bedrijf. Het hof was toen van mening dat er een nieuw onderzoek door deskundigen moest worden gedaan. De nabestaanden van Strootman moesten de helft van de kosten van dit rapport (€ 16.600,—) voorschieten. Ik ben nog steeds heel blij dat het Comité Asbestslachtoffers toen vanuit het solidariteitsfonds met een substantieel bedrag garant kon staan.

Pas in december 2013 was het nieuwe rapport klaar. De belangrijkste conclusie was dat Strootman wel in relevante mate aan asbest was blootgesteld bij Corus en dat Corus in die tijd bekend had moeten zijn met de risico’s van het werken met asbest en dat zij geen veiligheidsmaatregelen hadden getroffen om Strootman te beschermen tegen die risico’s.

In juli 2015 bepaalde het hof dat Corus aansprakelijk is en in september heeft Corus, inmiddels Tata Steel, laten weten niet in cassatie te gaan tegen deze uitspraak.
Na bijna tien jaar kwam er voor de nabestaanden van Sien Strootman een einde aan de juridische lijdensweg. Tegenover andere (oud)werknemers die getroffen zijn door een asbestziekte blijft Corus/Tata Steel nog steeds volhouden dat er geen relevante blootstelling aan asbest was binnen het bedrijf. 

Wanneer gaat Corus/Tata Steel haar beleid aanpassen? Het kan toch niet zo zijn dat na deze uitspraak het bedrijf weer vrolijk 10 jaar gaat procederen tegen de andere asbestslachtoffers. De directie van het bedrijf moet nu gaan inzien dat de juridische lijdensweg die zij Siem Strootman en zijn familie hebben aangedaan onmenselijk is. 
Op de website van Tata Steel lees ik: We gedragen ons verantwoordelijk ten opzichte van het milieu en de samenleving. We tonen ons betrokken en verantwoordelijk. Dat is mooi en ik wil dan ook Tata Steel oproepen om dit waar te maken. Om te beginnen door verantwoordelijkheid te tonen aan de vele asbestslachtoffers van het bedrijf.

Tinka de Bruin