Mensen achter het Comité

Anneke de Bres – De wrange problemen rond asbest hebben mij al jaren beziggehouden, eigenlijk vanaf het begin van mijn loopbaan als huisarts (en dat was in 1975). Het feit, dat er zo lichtzinnig met asbest wordt omgegaan, en dat het geld vaak belangrijker wordt geacht dan een mensenleven, kan ik niet naast me neerleggen. Toen bij de oprichting van het Comité werd gezocht naar een medisch adviseur, ben ik dat dan ook geworden. Sinds mei 2011 ben ik met pensioen, en heb dus meer vrije tijd. Die tijd wil ik graag voor een deel als bestuurslid investeren in activiteiten voor het Comité. Zo zijn we momenteel bezig met het leggen van kontakten met de longartsen in Nederland, om de asbest slachtoffers met longkanker te wijzen op hun rechten op schadevergoeding.

Jasper Groenendijk – Sinds 2009 heeft asbest mijn wereld op zijn kop gezet, doordat ik mijn vader in drie maanden tijd heb verloren aan de gevolgen van mesothelioom (asbestkanker). Ik heb gemerkt hoe ongelooflijk hard de ziekte een gezin kan treffen en ook hoe ongelooflijk moeilijk het is om naast de medische strijd ook nog de juiste juridische stappen te zetten. Mijn vader heeft zijn medische strijd verloren en heeft ook in de juridische strijd aan het kortste eind getrokken. Door asbest is hij zijn leven kwijt geraakt, door een te lang durende bemiddeling door het IAS om tot een juridische schikking te komen met mogelijk aansprakelijke partijen, is essentieel bewijsmateriaal in zijn zaak niet veilig gesteld. Mijn vader was jong, mijn moeder is nu alleen. Naast het verdriet van het verlies van de liefde van haar leven, tevens enig kostwinnaar, zijn de financiële gevolgen enorm. Het rechtssysteem, het IAS, de verantwoordelijken van de blootstelling: ze hebben haar in de kou laten staan. » Lees meer

Joyce Matthijsen - In tegenstelling tot veel andere vrijwilligers van het Comité heb ik in mijn naaste omgeving niemand verloren aan de gevolgen van asbest. Toch grijpt de wijze waarop de asbestslachtoffers in deze tijd behandeld worden mij aan. Om deze reden zet ik mij op het juridische vlak dan ook volledig in voor deze asbestslachtoffers. Graag geef ik hen advies en help ik hen bij het behalen van hun rechten. Daarnaast wil ik via mijn deelname aan het Comité Asbestslachtoffers ook op een breder (niet juridisch) vlak iets betekenen voor de asbestslachtoffers en hun nabestaanden.

 

Jan van Zelm – In eerste instantie wilde ik voor mijn vader opkomen die in vijf maanden van asbestpatiënt tot asbestslachtoffer werd. Mijn vader vroeg mij of ik het kon opbrengen om voor gerechtigheid te zorgen in het onrecht dat hem én al zijn oud-collega’s die óók slachtoffer werden en/of nog worden is aangedaan. Ook vroeg hij mij m’n moeder te willen steunen zolang als dat nodig mocht zijn. Mijn vader laatste maatschappelijk betrokken uitspraak was: “De wereld is zó mooi... Maar wat hebben een stelletje boeven er een bende van gemaakt!” Al met al wil ik nog wat breder gaan en voor alle asbestslachtoffers in de Rijnmond een luisterend oor zijn en hen zo nodig en desgewenst informeren. Ervaring delen lijkt vaak al veel hulp te bieden.